Bardzo ważną rolę w budownictwie odgrywał także kamień. Szczególnie szczegóły konstrukcyjne przenoszące znaczne naprężenia ściskające musiały charakteryzować się dużą wytrzymałością i odpornością na wpływ czynników atmosferycznych. Żebra łęków oraz filary systemu przyporowego ulokowane po zewnętrznej stronie budowli były narażone na niekorzystnie działanie warunków atmosferycznych - w tym opady deszczu oraz mróz. Przede wszystkim w tych miejscach dużo lepiej sprawdzał się ściśle dopasowany kamień. Wykorzystywana w tych miejscach cegła była mniej odporna, niemniej jednak głównie także w czasie wznoszenia budowli wymagała więcej czasu oraz cierpliwości bacząc na na wykorzystywanie do jej łączenia wolno twardniejącej zaprawy wapiennej. Jej mniejsza wytrzymałość była powodem zwiększenia przekrojów, a wrażliwość ? konieczność jej zabezpieczenia okładzinami z płyt kamiennych. Zachowały się także budowle, gdzie przy pogrubionych filarach międzynawowych oraz zmniejszonej smukłości nawy głównej, ukrywano łęki oporowe pod zadaszeniem.